Bu Sezon “Kaf Sin Kaf’ımızın” Sezonu Olsun!

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Takvimin yaprakları 1 Kasım 1912’yi gösteriyordu…

Anadolu yangın yeri… Daha Trablusgarp Savaşı’nın yaraları sarılmamış…

Derken bir savaş daha patlıyor.

Balkan Savaşı…

İzmir azınlıkların baskısı altında inim inim inliyordu…

İzmir’in karşı yakasının Karşıyakalıları ise…

Kentine, vatanına, bayrağına, özgürlüğüne delicesine sevdalanmış… Bir büyük tutkuyla emperyalist güçlere karşı direniyorlardı…

O karanlık günlerde Zühtü Bey ve arkadaşları, henüz çocuk denilebilecek bir yaşta Omiros’un arsasında toplanmışlardı…

Hep birlikte futbol oynayacaklardı ama ne mümkün… Bir yağmur, bir yağmur ki maç yapamadan koşarak zeytin ağacının altına sığındılar… İşte o zeytin ağacının altında, işte o yağmurlu Karşıyaka gününde… İşte O Karşıyakalı gençler “Kaf Sin Kaf’ın” meşalesini ateşlediler!

Kaf Sin Kaf’ı kurdular, sıra giyecekleri formanın renklerinin belirlenmesine gelmişti. Günlerce tartıştılar ve sonunda formalarının renklerini “yeşil-kırmızı” olarak belirlediler… Yeşil, İslamiyet’i simgeliyor, kırmızı ise Türklüğü ve milliyetçiliği temsil ediyordu.

Omirosun tarlasında çakılan kıvılcım artık tutuşmuştu…

O gün Cordeliodan, Karşıyaka’ya, Karşıyaka’dan, Kaf Sin Kaf’a kadar uzanacak büyük bir destanın ilk satırlarını kaleme aldılar…

Kötülüğün, namussuzluğun iktidarını yerle bir etmek için yola çıktılar…

Cepheden cepheye koştular, vurdular, vuruştular, çatal gibi yürekleri ile dünyaya diklendiler…

İşgal altındaki ülkesini düşmandan kurtarmak için “Ya İstiklal ya ölüm” diyerek Samsun’dan yola çıkan Mustafa Kemal Paşa’nın askerleri olarak Milli Mücadele’de saf tuttular…

Kuvayı Milliye’de Anadolu’daki cephelere cephane ve mühimmat sevkiyatı yaptılar, ama durmadılar…

Yaralandılar… Yaralı olarak savaştılar, yılmadılar…

O koca yürekli delikanlılar, İzmir’in kurtuluşunda Gazi Mustafa Kemal Paşa’nın süvarileri olarak yalın kılıç Karşıyaka’ya girdiler, ay-yıldızlı bayrağımızı gözlerinden süzülen yaşlarla göndere çektiler…

Mustafa Kemal Paşa, 11 Eylül 1922’deki Karşıyaka ziyaretinde Karşıyakalılara; “Beyler biz ülkemizi ve güzel İzmir’imizi düşmandan kurtararak görevimizi yaptık, şimdi sıra sizde hemen Kaf Sin Kaf’ı tekrar harekete geçirin…” dedi ve Kaf Sin Kaf bir kere daha yeşil sahalara döndü…

Tarihler 24 Haziran 1926’yı gösteriyordu Karşıyaka’da Gazi Paşamızın onuruna bir yemek düzenlendi, Paşa’nın keyfi yerindeydi, kadehini Kaf Sin Kaflılar için kaldırdı… Gecenin ilerleyen saatlerinde can dostu, kader arkadaşı Fahrettin Altay Paşa’dan Karşıyaka Belediye Başkanı olan kardeşi Fikri Altay ve Karşıyaka Spor Kulübü Başkanı Zühtü Işıl’ın masasına davet edilmesini istedi…  Gazi Paşa, ayağa kalktı, Karşıyakalıların ve Kaf Sin Kaflıların Kurtuluş Savaşı’ndaki kahramanlıklarından uzun uzun söz etti ve en sonunda, “Beyler bundan sonra armanızda ay-yıldızı” kullanacaksınız diye emir verdi…

Bundan büyük bir gurur, bundan büyük bir onur hangi kulübe nasip olur…

En büyük Karşıyakalı Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün armağanı ay ve yıldızımız göğsümüzün üzerinde ve yeni sezon formalarımızda yüreğimizin sesini dinleyerek parıldayacak…

Kaf Sin Kaf’ımız yıllar sonra yeni sezona açılış yaparak başladı, taraftarlarımız, yöneticilerimiz, teknik heyetimiz, futbolcularımız, camiamız heyecan ve coşkuyla açılışımızı gerçekleştirdi…

“Yıl 1912 Memlekette Savaş Günleri, Zühtü Bey ve Arkadaşları Yaktılar o Meşaleyi!”

Bunları neden anlatıyoruz?

Çünkü onurlu, gururlu ve çok özel bir öyküsü var bu kulübün… Bunları unutmayın sevgili Karşıyakalılar… Teknik ekip, futbolcu kardeşlerim… Sırtınızda taşıdığınız formanın, göğsünüzde taşıdığınız armanın ne anlama geldiğini iyi bilin, özümseyin…

Başta Kurucu Başkanımız Zühtü Işıl ve diğer kurucularımız olmak üzere, onurumuz, Onursal Başkanımız Selçuk Yaşar ve Kaf Sin Kaf’ımız için emek veren bütün yöneticilerimize, sporcularımıza, vefalı taraftarlarımıza ve gizli kahramanlarımıza selam olsun, bu sezon Kaf Sin Kaf’ımızın sezonu olsun…

Ne mutlu Bize Karşıyakalıyız…

Ne mutlu Bize Kaf Sin Kaflıyız…